تبليغاتX
ابرقو
 
ابرقو
 
 
ابرقو شهری کهن
 

خشتي ترين روياي خاک ايران، يزد، سروي را در آغوش گرفته است که يادگار سالها همزيستي با مردمان سرزميني است که مي‌دانند طبيعت يعني زندگي و زندگي با سرو يعني زندگي با زيبايي.

کوير ابرکوه را که در مي‌نوردي، به پيرترين ساکن کويرهاي جهان خواهي رسيد. سرو پنج هزار ساله ابرکوه را امي‌توان مسن‌ترين موجود زنده جهان ناميد.

سرو نمادي از ايران بوده و در اسطوره‌ها آورده‌اند كه سرو ابركوه‌ه كاشته شده از سوي زرتشت است و اين مساله زيبايي و تقدس سرو پنج هزار ساله را صد چندان مي‌كند.

در ايران باستان ، کاشتن درخت از اهميت بسيار بالايي در طبقات مختلف جامعه برخوردار بوده است. در نگاره ها و آثار باستاني مانند حجاري هاي دوره هخامنشي در تخت جمشيد، نماد درخت و به طور خاص ، سرو آورده شده است.

زرتشتيان معتقدند كه سرو به دليل آن که درختي هميشه سبز است، همواره در ايران اهميت خاصي داشته و سرو پنج هزار ساله ابرقو نيز که آن را سرو زرتشت هم مي‌نامند، نمادي از همين امر به شمار مي رود.

غير از نگاره ها و حجاري ها در پارچه بافي ها هم به گونه‌اي گياه ، درخت و همان سرو خميده که بعدها در فرهنگ ايراني ترمه ناميده شده ، ديده مي‌شود. سرو ابرقو در ديگر هنرهاي ايراني نيز به چشم مي‌خورد.

مينياتور بهترين مجال براي شناسايي اين درخت کهنسال است که به شکلي منحصر به فرد در آثار هنرمندان اين مرز و بوم جلوه کرده است. سرو ابرقو، اين نگين سبز کوير ايرانيان در تمامي جهان به عنوان نمادي از زندگي و زيبايي معرفي شده است.

اين در حالي است که در کشور ما بسياري حتي از وجود اين جاذبه مسلم گردشگري بي خبرند.

چندي پيش ، دانشمنداني از ژاپن و روسيه پس از بازديد از سرو ابرقو عمر آن را تا هشت هزار سال برآورد کردند؛ اما الکساندر روف ، دانشمند روسي عمر اين درخت را چهار هزار تا چهارهزار و 500 سال برآورد کرده است.

حمدالله مستوفي هم در کتاب نزهت القلوب که در سال 740 هجري قمري تاليف شده است، درباره اين سرو مي‌نويسد: «آنجا سروي است که در جهان شهرتي عظيم دارد. چنانچه سرو کشمير و بلخ شهرتي داشته و اکنون اين از آنها بلندتر و بزرگ تر است.»

حتي برخي مورخان پارا فراتر نهاده و معتقدند نهال اين درخت را يافث، پسر نوح کاشته است. اختلاف نظر بسيار و درباره چند هزار سال سن اين زنده ترين موجود تاريخ دنيا هم نمي‌تواند از اهميت اين جاذبه گردشگري کشورمان بکاهد.

پيرترين موجود زنده دنيا با 25متر ارتفاع ؛ 18متر محيط و 5/11 متر اندازه دور تنه در قلب ايران آرام آرام زندگي مي‌گذراند.

با اقداماتي نظير آفت کشي و آزادسازي حريم اين سرو تاريخي که سال گذشته از سوي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان يزد صورت گرفته است اکنون سرو پنج هزار ساله ساله ابرقو براحتي مي تواند نفس بکشد.

شايد توجه بيشتر به اين جاذبه گردشگري در دل کوير ايران بتواند روزي آن را به عنوان قلب گردشگري تفريحي و يا حتي گردشگري علمي در ژرفاي کوير تبديل کند.

 |+| نوشته شده در  سه شنبه هفتم خرداد 1387ساعت 11:32  توسط سپهر  | 
درباره بوجود آمدن و قدمت ابركوه افسانه‌ها و داستان‌هايي نقل مي‌شود كه اغلب سند و مرجع علمي مقبولي ندارند ولي با توجه به آثار و ابنيه باقيمانده مي‌توان پي به قدمت زياد ابركوه پي‌برد. ولي تاريخ دقيق آنرا بايد در نوشته‌هاي پراكنده جستجو كرد. در كتاب «شناخت ابركوه و قدمت آن» از قول احمدبن حسين بن علي كاتب مولف كتاب تاريخ جديد يزد آمده زماني كه اسكندر كثه(يزد كنوني)به عنوان زندان قرار داد(يعني زماني كه تازه يزد را بنيان نهاد)نايبي براي خود در «ري» تعيين كرد كه از ايالات ابرقو-اصفهان-اصطخر-قم خراج به نزد وي مي‌فرستاد.

در صورت صحت اين گفته قدمت ابركوه نه تنها از يزد بيشتر است بلكه در آن زمان هم سنگ و هم رده ايالت اصفهان و اصطخر قلمداد مي‌شده است.

 |+| نوشته شده در  سه شنبه هفتم خرداد 1387ساعت 10:57  توسط سپهر  | 
 |+| نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 11:39  توسط سپهر  | 
از جمله آثار باستانی مشهور ابرقو سرو۴۵۰۰ ساله.گنبد عالی. خانه آقازاده با بادگیر دو طبقه. مسجد جامع و... می باشد
 |+| نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 16:33  توسط سپهر  | 
ابرقو در سالهای تقریبا دور بسیار بزرگتر از حالت فعلی بوده
ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 16:29  توسط سپهر  | 
نام ابرقو در ابتدا برکوه به معنی در کنار کوه بوده است و به مرور زمان به ابرکوه تغییر کرده و پس از ورود فرهنگ عربی در ایران این نام به ابرقو تبدیل شده است

 |+| نوشته شده در  سه شنبه دهم اردیبهشت 1387ساعت 16:19  توسط سپهر  | 
  بالا